Είμαστε όλοι δημιουργικοί

Στη διάρκεια της καριέρας μου, συνάντησα πολλούς πελάτες, που μου εξομολογήθηκαν ότι ήταν δημιουργικοί. Ότι έγραφαν σλόγκαν και είχαν πολύ καλές ιδέες. Δεν το έλεγαν οι ίδιοι, το επιβεβαίωναν οι φίλοι και οι συγγενείς τους.

Η εξομολόγηση αυτή ήταν μία εκμυστήρευση που γινόταν όταν ήμασταν οι δυο μας. Είχαν μάλιστα μια διστακτικότητα, την ώρα που το αποκάλυπταν, σαν να μην ήταν σίγουροι αν ήταν πρέπον, σαν να ανησυχούσαν μη με προσβάλουν.

Έπειτα εμφανίστηκαν τα social media, όπου ο καθένας μπορούσε να εκφράσει οποιαδήποτε σκέψη, να περιγράψει συναισθήματα απέναντι στο ηλιοβασίλεμα, να αντιγράψει την ατάκα του Μπέκετ και να την πασάρει για δική του. Εμφανίστηκαν εργαλεία που επέτρεπαν στον καθένα να επιλέξει γραμματοσειρά για την ατάκα του. Να βάλει φόντο στη γραμματοσειρά. Να βάλει και μια φωτογραφία στο φόντο.

Σήμερα, δεν υπάρχει καμιά διστακτικότητα στη φωνή. Η δήλωση του πελάτη ότι μπορεί να βγάλει καλύτερη ιδέα και να γράψει καλύτερο κείμενο γίνεται χωρίς φανφάρες. Απλά, μετά την παρουσίαση της δημιουργικής δουλειάς, επεμβαίνει χωρίς έλεος. Κάποιες φράσεις μένουν, άλλες αλλάζουν σε κάτι ακατάληπτο, χωρίς συνοχή, συντακτικό ή ακόμα και γραμματική. Η εικόνα αντικαθίσταται από μία που κάποιος υπάλληλος βρήκε στο ίντερνετ… «δεν μπορούμε να ψηλώσουμε την ανάλυση και να χρησιμοποιήσουμε αυτή;»

Η απαξίωση της ικανότητας του δημιουργικού να κάνει τη δουλειά του καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον δεν οφείλεται μόνο στην ελευθεριότητα της έκφρασης. Έχει ρίζες βαθύτερες. Στον τρόπο με τον οποίο η διαφημιστική εταιρία σήμερα αντιμετωπίζει το ίδιο το προϊόν της.

Ίσως γιατί, αντί να ψάχνει για εκείνη τη λαμπερή ιδέα στους δρόμους, στα λεωφορεία, στα ταξίδια, στον ύπνο, στον περίπατο, γκουγκλάρει, ψάχνοντας να αντιγράψει κάτι που θα τραβήξει το μάτι. Και αυτό μπορεί να το κάνει ο καθένας. Ακόμη και ο πελάτης.

2018-05-17T14:05:48+00:00 May 17th, 2018|